Wybuchy złości u dziecka
- Jak sobie z nimi radzić?
ZAUWAŻ, ŻE ZŁOŚĆ NIE JEST ZŁĄ EMOCJĄ
Odczuwamy różne emocje m.in. smutek, strach, radość i złość, one dają nam informację co się dzieje. Kiedy odczuwamy złość, orientujemy się, że dana sytuacja nam nie służy. Problem dotyczy nie tego, że dzieci ją odczuwają — bo to dobrze, ale tego jak ją okazują/manifestują.
SPRÓBUJ ZROZUMIEĆ DLACZEGO DZIECKO WYBUCHA
Dzieci najczęściej wybuchają złością, bo nie wiedzą jak inaczej dostać to, czego chcą, ale także nie wiedzą jak sobie poradzić z tym, iż pojawiają się odczucia w ich ciele, które raptownie się napina, zaczynają szybciej oddychać itp.
NAUCZ DZIECKO KOMUNIKOWAĆ SWOJE POTRZEBY
Naszym podstawowym zadaniem jest nauczyć nasze dziecko, że cele osiąga się nie krzykiem, przemocą, piskiem, wymuszaniem, że te metody są nie skuteczne. Aby coś uzyskać od drugiej osoby, trzeba mu o tym spokojnie powiedzieć używając argumentów.
POSTARAJ SIĘ BYĆ OPANOWANY, ZACHOWAJ SPOKÓJ
Wyjaśnij dlaczego nie możesz się zgodzić na daną aktywność, mów spokojnie patrząc na dziecko, stosuj krótkie komunikaty, nie wdawaj się w dyskusję, spowolnij ruchy, zabierz dziecku “widownię”, gdy zachowuje się niewłaściwie.
NIE WALCZ ZE SWOIM DZIECKIEM
Nie dyskutuj z rozłoszczonym, histeryzującym dzieckiem, nie krzycz na nie, nie wdawaj się w dyskusję. Przeczekaj atak złości, kontrolując aby nie zrobiło ono krzywdy ani sobie ani innym. Staraj się nie prowokować dziecka, nie dogaduj, nie wpatruj się w nie, w tym momencie nie mów do niego bo i tak nie usłyszy co mówisz. Uspokój oddech i poczekaj.
POMÓŻ DZIECKU ZNALEŹĆ SPOSÓB RADZENIA SOBIE
Wskaż mu, które z zachowań są akceptowalne przez ciebie i otoczenie oraz jak opanować swoją złość np. może tupać nogami i pokrzyczeć w swoim pokoju, albo w pomieszczeniu gdzie jest sam, może podrzeć niepotrzebne gazety itp. Pomyślcie wspólnie co dziecko może zrobić, gdy się zezłości, jak ma się opanować, co pomoże uspokoić jego emocje.
BĄDŹ DLA DZIECKA WSPARCIEM, POMOCĄ
Powiedź, że zawsze mu pomożesz, kiedy tylko zwróci się do ciebie o pomoc Rozmawiaj ze swoim dzieckiem o wszystkim, sprawach ważnych i mniej istotnych, staraj się je zrozumieć, nieustannie poznawać, być ciekawym swojego dziecka. Łatwiej wtedy będzie ci unikać angażowania się twojego dziecka w zachowania trudne. Pamiętaj, że dziecko potrzebuje wzmocnień, czyli chwal je gdy poradziło sobie choć odrobinę lepiej niż poprzednio.
Agnieszka Świtaj